اپوزیسیون‌ نمایی حامیان دولت برای سال 1400 – افزایش لایک اینستا

سعید همتی در روزنامه جوان نوشت: نزدیک به 100 روز از روی کارآمدن دولت دوازدهم در مسند امور می‌گذرد و فقدان تحرک لازم و اراده کافی برای مرتفع کردن مشکلات مردمی و تحقق شعارهای انتخاباتی این احساس نگرانی را در بین افکار عمومی به‌وجود آورده است که به لحاظ کارکردی دولت دوازدهم همانند دولت یازدهم عمل خواهد کرد و پس از سپری شدن چهار سال با فرافکنی و تقصیرتراشی کار خود را به پایان خواهد رساند
آنچه مبرهن می‌باشد این مسئله است که ناکارآمدی امروز دولت، نتیجه کم‌توجهی به نسخه‌هایی نظیر اقتصاد مقاومتی و تمرکز بیش از حد و خارج از قاعده به توافق هسته‌ای با امریکاست؛ تمرکزی که فرصت‌سوزی بود و بسیاری از منافع کشور را ذبح کرد.

تحمیل هزینه به کشور

بدون تردید اگر طی چهار سال گذشته حمایت‌های چشم بسته و متعصبانه جریان تجدیدنظرطلب از رویکرد «توافق به هر قیمتی» شکل نمی‌گرفت، هزینه‌های امروز پسابرجام دامنگیر کشور نبود و امروز اخلاق سیاسی حکم می‌کند که جریان تجدیدنظرطلب مسئولیت آن بخش از خرابی‌ها را بپذیرد و به جای آینده‌نگری (منحصراً در بعد قدرت‌طلبی که در پیروزی در انتخابات 1400 معنا پیدا می‌کند) به اشتباهات گذشته اقرار کند.
فقدان توجه کافی به مشکلات کشور و عدم‌تلاش برای تحقق شعارهای انتخاباتی سال 96 در حالی است که دولت یازدهم با گذشت هزار و 500 روز از عمر خود نیز گرهی از مشکلات کشور باز نکرد و برخی از گره‌ها در حوزه اشتغال، رکود و گرانی مسکن را نیز سخت‌تر کرد، کما اینکه بسیاری از دولتمردان به ناتوانی دولت یازدهم در حوزه‌های مختلف اقتصادی، سیاسی و فرهنگی صحه گذاشته‌اند.

ویژه نامه‌های متعصبانه سال92

طی هفته اخیر روزنامه قانون یکی دیگر از رسانه‌های وابسته به طیف غرب‌باور با انتشار مطلبی با عنوان «آقای روحانی، احمدی‌نژاد را رها کن! لزوم جدایی دولت از بهانه‌های تکراری و بی‌فایده» می‌نویسد: «عملکرد حسن روحانی در دور دوم ریاست جمهوری‌اش رویه تأمل‌برانگیزی به خود گرفته است. برخلاف ابراز نظرهای پرامید و در باغ سبز نشان‌دادن ایشان و اطرافیان‌شان به ویژه محمدباقر نوبخت، سخنگوی دولت بازخوردها از عملکرد روحانی و تیمش در اذهان، بسیار متفاوت و متناقض است و زنگ ناامیدی از دولت این بار زودتر و پرطنین‌تر از همیشه به صدا درآمده است… روحانی و همراهانش هر نارسایی را به دوران احمدی‌نژاد نسبت می‌دهند و معتقدند هنوز مشغول آواربرداری آن دوران هستند و گویی به قدری آواربرداری می‌کنند که آلمان‌ها نیز پس از ویرانه‌های جنگ دوم جهانی این حجم آواربرداری را نکرده‌اند.

سعید همتی در روزنامه جوان نوشت: نزدیک به 100 روز از روی کارآمدن دولت دوازدهم در مسند امور می‌گذرد و فقدان تحرک لازم و اراده کافی برای مرتفع کردن مشکلات مردمی و تحقق شعارهای انتخاباتی این احساس نگرانی را در بین افکار عمومی به‌وجود آورده است که به لحاظ کارکردی دولت دوازدهم همانند دولت یازدهم عمل خواهد کرد و پس از سپری شدن چهار سال با فرافکنی و تقصیرتراشی کار خود را به پایان خواهد رساند.
عدم‌توا‌نمندی دولت یازدهم برای اجرای شعارهای انتخاباتی و مطالبات حداقلی مردم در حالی است که در روزهای منتهی به انتخابات سال 96، حجم انبوهی از شعارهای انتخاباتی به خواسته‌های بر‌زمین مانده مردم نیز افزوده شد که از جمله آن «ایجاد 960هزار شغل در هر سال»، «دولت تدبیر و امید نخواهد گذاشت این همه جوان بیکار در مقابل خانواده و فرزندان شرمنده باشند»، «دولت تدبیر دولتی سازش‌ناپذیر و تسلیم دشمنان نخواهد شد، با این وجود ماجراجویی هم در سیاست‌ها نخواهیم داشت»، «دولت تدبیر و امید خود را در همه زمینه‌ها پاسخگوی مردم می‌داند و این را جزو وظایف خود می‌داند»، «تحریم‌ها را قدم به قدم کاهش داده و در نهایت آنها را خواهیم شکست»، «مطمئن هستم اگر تمام مدیران لایق برای اداره کشور فرا خوانده شوند و دست همکاری توأم با تواضع به طرف اساتید و نخبگان دراز کنیم، کشور از تمام مشکلات نجات پیدا می‌کند» است.

صحه دیرهنگام حامیان دولت بر 1500 روز ناکارآمدی

حملات روزنامه‌های زنجیره‌ای و حامیان سرسخت تئوری‌«مذاکره مستقیم با امریکا – مرتفع‌کننده مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم»، طوری است که تیتر یک این روزنامه‌ها مستقیماً شخص روحانی و دولت دوازدهم را هدف قرار داده است و به عنوان یک منتقد متعصب دولت و شخص رئیس‌جمهور فعالیت می‌کنند؛ روندی که احتمالاً در ماه‌های آتی شکل گسترده‌تری به خود بگیرد چراکه این جریان تلاش می‌کند برای «معرفی نامزد اختصاصی در انتخابات 1400» پروژه «عبور آرام از روحانی را کلید بزند» و چهار سال مانده به انتخابات ریاست‌جمهوری سیزدهم، در بین افکار عمومی از هم اکنون خود را به عنوان «منتقد وضع موجود» جانمایی کند، به عنوان نمونه روزنامه بهار در شماره روز گذشته خود با انتخاب عبارت «‌تا کی دولت گذشته؟/ کمی هم از دولت حاضر بگویید» به عنوان تیتر نخست خود می‌نویسد: «یکی از کلیدواژه‌های مورد استفاده دولتمردان در این چند سال «دولت قبل» بوده است. مسئولان دولتی هنگام مواجهه با بسیاری از نقدها و اعتراضات در حوزه‌های مختلف با یادآوری عملکرد فاجعه‌بار دولت قبل منتقدان را به مسئولان گذشته حواله می‌دادند و به نوعی «دولت قبل» بهانه‌ای شده بود برای توجیه ناکامی‌ها و ضعف‌ها.»
منتقدنمایی اصلاح‌طلبان در حالی است که سال 92 و در آستانه ارائه گزارش 100روزه رئیس‌جمهور که بیشتر به «توصیف شرایط موجود کشور» و «تخریب و تخطئه عملکرد دولت گذشته» شبیه بود، شخصیت‌ها و رسانه‌های این طیف به صورت هماهنگ به انتشار ویژه‌نامه‌هایی روی آوردند که عمدتاً با دو ویژگی مورد اشاره همخوانی داشت، به عنوان نمونه روزنامه‌های «ایران» و «اعتماد» فردای مصاحبه تلویزیونی روحانی با چاپ و انتشار ویژه‌نامه‌های گران‌قیمت100صفحه‌ای به بررسی عملکرد دولت در100 روز پرداختند؛ ویژه‌نامه‌هایی که سراسر تخریب دولت گذشته بود، به عنوان نمونه روزنامه اعتماد در آن ویژه‌نامه عبارت «ژنرال‌های روحانی در100روز گذشته چه کرده‌اند» را برجسته کرده بود.

حسن روحانی در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال 92 همانند سال 96 تأکید می‌کند: «برنامه مدون 100 روزه برای حل مشکلات اقتصادی» دارم که پس از استقرار دولت شعار مذکور را به «گزارش100 روزه واقعیت‌های اقتصادی به مردم» تغییر می‌دهد وبه رغم آنکه فرصت اشاره شده زمان زیادی «برای حل مشکلات و معضلات اقتصادی، اجتماعی و سیاست داخلی و خارجی» نیست، خصوصاً اینکه دولت بتواند «تحول اقتصادی» به وجود آورد، تجدیدنظرطلبان تماماً از عملکرد دولت یازدهم حمایت کردند.
این روزنامه در حالی همانند سایر رسانه‌های طیف تجدیدنظرطلب از دولت دوازدهم انتقاد می‌کند که گویی ناتوانی‌ها و ناکارآمدی‌های شکل گرفته در سطح مدیریت کلان کشور (در قوه مجریه) تنها در 100روز اخیر به‌وجود آمده و پیش از این و طی هزارو500 روز مدیران فعلی دولت در جهت مرتفع کردن مشکلات مردمی بسیار موفق عمل کرده‌اند!

رویکرد مبتنی بر منافع حزبی در حالی از سوی جریان مدعی اصلاح‌طلبی اتخاذ شده است که نخستین «آجر دیوار ناتوانی‌ها»ی اخیر از مهر سال 92 و در آغازین روزهای روی کارآمدن دولت یازدهم جانمایی شد؛ آنجا که دولت با حمایت‌های گسترده رهبران، شخصیت‌ها و رسانه‌ها و طیف وسیعی از اپوزیسیون خارجی و رسانه‌های فارسی زبان، لازمه حل مشکلات کشور را توافق با امریکایی‌ها عنوان کرد و با چهار سال فرصت‌سوزی در حوزه تمرکز بر توسعه درون‌زا، هزینه‌های گسترده‌ای را علیه منافع ملی صورت داد.
    
باید به آقای روحانی یادآور شد هر پدیده در اذهان عمومی تا جایی قابلیت استفاده دارد و «احمدی‌نژاد- احمدی‌نژاد» کردن نیز تا جایی جواب می‌دهد و در اصل مردم به شما رأی داده‌اند که آن دوران را جبران کنید و کشور را به مسیری دیگر ببرید نه اینکه تا پایان هشت سال بگویید چه بود و چه شد!»

 روزنامه اعتماد نیز در یادداشتی به قلم «عبدالله ناصری» با ذکر این مسئله که حدود ۱۰۰ روز گذشت، هنوز برنامه اقتصادی دولت مشخص نیست! نوشته است: «روحانی با وجود اینکه شرایط مدیریت کشور نسبت به چهار سال قبل خیلی سخت‌تر شده است، تغییر چندانی نداشته است. ورود جدی‌تر ترامپ به عرصه منازعه با ایران با وجود پذیرش برجام، شرایط منطقه و نقشی که عربستان بازی می‌کند و وضعیت اقتصادی کشور کار روحانی را سخت کرده است. به اعتقاد من مطالبه اصلی مردم در این دوره از ریاست‌ جمهوری روحانی سامان‌ دادن به وضعیت اقتصادی و معیشتی است اما چشم‌انداز روشنی برای آن وجود ندارد. هنوز برنامه اقتصادی دولت مشخص نیست. در زمینه بازگشت پول مشکلات باقی است. خزانه کشور وضعیت خوبی ندارد و روحانی وعده خود به برخی مدیران در زمینه تحول در امر برنامه‌ریزی را محقق نکرده است.»
   
در این میان شخصیت‌ها و رسانه‌های منسوب به جریان تجدیدنظرطلب نه به دلیل هواخواهی از منافع عمومی و مطالبات مردمی بلکه به دلیل پیگیری اهداف حزبی- جناحی خود، طی هفته‌های اخیر تلاش کردند تا فشارها به دولت دوازدهم را افزایش دهند و از ناتوانی دولت در جهت مرتفع کردن مشکلات کشور گلایه کنند و خواهان رسیدگی دولت به معضلات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور شوند.
    

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *